رباعی شمارهٔ ۶۲۴

در این بیت، شاعر به اهمیت تحمل و دشواری‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که باید با دل پر از غم و اندوه، به درگاهی رو آورد و از خود فاصله بگیرد تا بتواند به حقیقت نزدیک شود. به عبارتی دیگر، برای رسیدن به معنای عمیق‌تر و اتصال به ماورای خود، باید از مشکلات عبور کرد.