رباعی شمارهٔ ۶۲۱

در این ابیات، شاعر به جستجوی جان (حقیقت یا معنای عمیق زندگی) می‌پردازد که در دریای مرجان‌ها نهفته است. او در دل تاریکی و از راهی باریک پیش می‌رود و در نهایت به بیابانی می‌رسد که نمادی از جستجوی معنوی و تلاش برای یافتن سلامت درونی است.