رباعی شمارهٔ ۶۱۴

در این ابیات، شاعر به مسأله درد و رنج جان اشاره می‌کند. او می‌گوید هر فرد زنده‌ای غم و اندوه داراست و این غم به خاطر وابستگی به چیزهایی است که آنها را دوست دارد. همچنین، زمانی که شخصی به ثروت یا دارایی نزدیک می‌شود، ممکن است دچار دردسر و مشکلاتی شود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر به کسی آسیب برسانی، ممکن است او به شدت واکنش نشان دهد و از درون تلاش کند تا از آن وضعیت رهایی یابد.