رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۰۷

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

تا رهبر تو طبع بدآموز بود

بخت تو مپندار که پیروز بود

۲

تو خفته به صبح و شب عمرت کوتاه

ترسم که چو بیدار شوی روز بود

بازگشت به سروده‌های مولانا