رباعی شمارهٔ ۵۹۲

در این شعر، شاعر به زیبایی و تأثیر مهتاب اشاره می‌کند که می‌تواند احساسات و زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. او از بی‌معنایی و دست رفتن رخت و لباس‌ها در میان سیلاب سخن می‌گوید و به نوعی از نیک و بد، زهد و پارسایی یاد می‌کند که در نهایت همه چیز به دست مهتاب می‌سپارد. به طور کلی، این اشعار به فقدان و دشواری‌های زندگی اشاره دارند.