غزل شمارهٔ ۳۸۱

برداشت: راهنمایی که در آن آمده‌ام کدام است تا به حالتی برگردم که کار ناتمام و ناتمام است.

برداشت: یک لحظه دوری از عشق و محبوب در نظر عاشقان به شدت ناپسند و غیرقابل قبول است.

برداشت: اگر در تمام این ده کسی وجود داشته باشد، قطعاً علامتی کافی است.

برداشت: پرنده‌ای کوچک از کجا می‌تواند فرار کند وقتی که سیمرغ بزرگ و قدرتمند در دام پیچیده‌ای با این عظمت گرفتار است؟

برداشت: ای دل، به این طرف نیا، در آنجا بنشین که جایت دلپذیر و آرام است.

برداشت: آن نقل خوشمزه‌ای که جان را تازه می‌کند، و آن نوشیدنی را بخواه که باعث استقامت و پایداری است.

برداشت: بقیه چیزها فقط ظواهر و جلوه‌ها هستند، در حالی که آنچه که واقعاً باقی‌مانده، جنگ‌ها، ناپاکی‌ها و شهرت‌های کاذب است.

برداشت: خاموش باش و آرام بگیر، مانند کسی که مست است و در کنار کسی که درحال مستی است، نشسته‌ای.