رباعی شمارهٔ ۵۸۳

در این شعر، شاعر به احساسات و واکنش‌های خود در برابر محبوبش اشاره می‌کند. وقتی به محبوب نگاه می‌کند، خجالت زده می‌شود و اگر به او نگاه نکند، دلش دچار مشکل می‌شود. همچنین، زیبایی چهره محبوبش را با درخشندگی ستارگان در آب مقایسه می‌کند و این را بیان می‌کند که بدون او، همه چیز برایش بی‌معنا و غمگین می‌شود.