رباعی شمارهٔ ۵۷۸

برداشت: زمانی که او بر روی خاک نظر می‌کند و از کنار ما می‌گذرد، چهره‌ٔ ما به قدری زیباست که خاک نیز به آن حس حسادت می‌کند.

برداشت: این جمله بیان می‌کند که نباید به خاطر مقام و عظمت او خود را کوچک و ناچیز کنیم، زیرا از این طریق ممکن است که در وجود ما تغییراتی ایجاد شود که به نفع ما نباشد.