ای مرغ عجب که صید تو شیرانند
گمگشتهٔ سودای تو جان سیرانند
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت مرغی اشاره میکند که شیران (حیوانات قوی و شجاع) نیز در پی او هستند. او به این نکته اشاره میکند که کسانی که در جستجوی او هستند، به نوعی گمگشتهاند و آرزوی او را دارند. در پایان، به زندگی خرم و آسوده در شهری که این مرغ در آن است، دعوت میکند و یادآور میشود که این دنیا پر از افرادی است که در پی او هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
خرم زی و آسوده که این شهر ز تو
زیران ز بران و زبران زیرانند