رباعی شمارهٔ ۵۶۱

در این شعر، شاعر به لشکر عشق خطاب می‌کند و از آنها می‌خواهد که یاری را که در خشم است، به آرامش بازگردانند. او تأکید می‌کند که اگرچه این عشق بسیار قدرتمند و خشن است، اما نباید جان کسی را بگیرند یا او را در مصیبت قرار دهند. به بیان دیگر، به جای خشونت و سختی، باید تلاش کرد تا با محبت و لطف، دل‌های آشفته را آرام کنند.