رباعی شمارهٔ ۵۵۳

در این بیت شاعر به دل می‌گوید که آرزوها را به پای خداوند بندد و به لطف و هدایت او امیدوار باشد. همچنین تأکید می‌کند که اگر هیچ‌کس نتواند حاجت او را برآورده کند، نباید ناامید شود و باید به خداوند اعتماد داشته باشد.