رباعی شمارهٔ ۵۵۱

در این شعر، شاعر به دل خود می‌گوید که اگر می‌خواهد دلبرش راضی باشد، باید از او اطاعت کند و هرچه او بگوید انجام دهد. حتی اگر دلبر از او بخواهد که برای او خون بریزد یا جانش را بدهد، نباید سوال کند که چرا و چگونه. این نشان‌دهنده تعهد و فدای عاشقانه است.