رباعی شمارهٔ ۵۴۴

شاعر در این ابیات به زیبایی و تأثیر سحرآمیز چشمان معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشم معشوق، مانند سحر، دور و بر خود را به زیبایی و شگفتی می‌سازد و افرادی را که به او عشق می‌ورزند، با نگاه خود عزتمند می‌کند. به طور کلی، این اشعار از زیبایی و قدرت نگاه معشوق سخن می‌گوید.