رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۴۲

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

اول که رخم زرد و دلم پرخون بود

هم خرقه و همراه دلم مجنون بود

۲

آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود

کاری آمد که آن همه مادون بود

بازگشت به سروده‌های مولانا