رباعی شمارهٔ ۵۴۰

این شعر به بررسی قدرت اندیشه و هشیاری اشاره دارد. بیان می‌کند که اندیشه هشیار می‌تواند زخم‌ها و مشکلات را شناسایی کند و به بیان آن‌ها بپردازد. همچنین اشاره می‌کند که در بازی‌های قدرت، شاهان دشمنان خود را نابود می‌کنند، اما هشیاری و اندیشه عمیق می‌تواند بدون نیاز به خشونت و نابودی، به سلامت و شکوفایی برسد.