رباعی شمارهٔ ۵۲۸

این ابیات به ضرورت یاد خدا و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند. شاعر به ما می‌گوید که فراموشی خدا باعث می‌شود انسان از نور و رونق حقیقی دور شود. همچنین، او به عمق وجود مردان بزرگ اشاره می‌کند که ویژگی‌های شگفت‌انگیزی دارند و این ویژگی‌ها از شناخت و تجربه خداوند ناشی می‌شود. به‌عبارتی، اتصال به خداوند باعث می‌شود که انسان به عجاز و رونق‌های واقعی دست یابد.