رباعی شمارهٔ ۵۱۸

در این شعر، شاعر اشاره می‌کند که وقتی از دل به درد می‌افتیم و فریاد می‌زنیم، به یاد خدا می‌افتیم. او تأکید می‌کند که اگر از روی انصاف رفتار کنیم، نتیجه خوبی می‌گیریم و اگر به کسی محبت کنیم، او هم ما را به یاد خواهد آورد.