رباعی شمارهٔ ۵۱۶

برداشت: در جمع دوستان و دشمنان، همه از زیبایی و جذبه تو شگفت‌زده می‌شوند و هیچ‌کس نمی‌تواند به پای تو بیاید. حتی نعمت‌ها و لذت‌های دنیوی هم در برابر تو ناپدید می‌شوند.

برداشت: عزیزم، اگرچه خونم را نوشیده‌ای، اما هنوز طعم شیرین شهد تو بر لبانم باقی مانده است.