رباعی شمارهٔ ۵۱۴

این ابیات از شاعر به تاثیرات عشق بر روی انسان‌ها و اشیاء اشاره دارد. عشق می‌تواند سردی‌ها را گرم کند و حتی سنگ‌ها را نرم سازد. شاعر از دوست می‌خواهد که گناه عاشقان را نبخشد، چرا که در پرتو عشق، انسان‌ها ممکن است از خود بی‌خود شوند و رفتارهای نابهنجار نشان دهند.