رباعی شمارهٔ ۵۰۳

این ابیات از شاعر به بیان حال افرادی می‌پردازد که همچون آب زلال و ساده هستند و در زندگی مانند باده در جریان‌اند. شاعر خود را به‌عنوان someone که به‌دلیل کشش‌های زندگی یا دشواری‌ها دراز افتاده، توصیف می‌کند و اشاره به چالش‌های خاص خود در مسیر زندگی دارد. به‌طور کلی، در این شعر تضاد بین سادگی و دشواری زندگی مورد تأمل قرار گرفته است.