آن وسوسهای که شرمها را ببرد
آن داهیهای که بندها را بدرد
دربارهٔ این سروده
این شعر درباره ی یک وسوسه و عشق عمیق صحبت میکند که میتواند شرم و قید و بندهای دنیوی را از بین ببرد. عشق حقیقی به گونهای است که انسان را از تمام ظواهر دنیوی آزاد میکند و او را به حقیقت وجودیاش میرساند. در این عشق، انسان اهمیت کمتری به دنیا و ارزشهای ظاهری میدهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون سیر برهنه گردد از رسم جهان
در عشق جهان را به پیازی نخرد