رباعی شمارهٔ ۴۸۶

در این اشعار، شاعر به توصیف عشقی می‌پردازد که به شدت تاثیرگذار و همه‌جانبه است. این عشق نه تنها تمام دارایی و منابع او را مصرف کرده، بلکه در نهایت به پایان و تنگی رسیده است. او اشاره می‌کند که آبی که قبلاً از دامن خود جمع می‌کرده، اکنون به حدی شدت گرفته که به گلویش رسیده و او را تحت‌فشار قرار داده است. به طور کلی، این اشعار بیانگر شدت و چالش‌های عشق و عواطف انسانی است.