آن روز که کار وصل را ساز آید
وین مرغ از این قفس بپرواز آید
دربارهٔ این سروده
این ابیات درباره زمانی است که فرد از قفس رهایی مییابد و پرواز میکند. وقتی که موقعیت درست و مناسب برای وصل و آزادی فراهم شود، آن فرد به سوی معشوق و منبع خود بازمیگردد و این پرواز به دست او میافتد. در واقع، اشاره به تغییر حالتی دارد که همراه با امید و شور و شوق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از شه چو صفیر ارجعی باز شنود
پروازکنان به دست شه بازآید