آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد
از عشق تو می نایدم از عشقم یاد
دربارهٔ این سروده
این شعر به احساساتی از عشق و جدایی اشاره دارد. شاعر در گذشته از عشق معشوق خود شاد و خوشحال بوده، اما اکنون تنها یاد و آثار عشق او را در ذهن دارد. او از ناپایداری اسباب و علل زندگی خود صحبت میکند و به وضوح نشان میدهد که چه تاثیر عمیقی عشق بر او گذاشته است، و حسرت میخورد که احساساتش در حال حاضر به باد رفتهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اسباب و علل پیش من آمد همه باد
بر بحر کجا بود ز کهگل بنیاد