آن را که خدای ناف بر عشق برید
او داند نالههای عشاق شنید
دربارهٔ این سروده
این ابیات اشاره به قدرت عشق و الهام الهی دارند. شاعر بیان میکند که تنها خداوند است که میداند عشق چگونه احساس میشود و نالههای عاشقان را میشنود. عشق مانند دانهای است که در هر جایی کاشته میشود و کسی که عشق را مییابد به سوی آن میپرد، بهگونهای که هیچ پرندهای دیگر به آن سو پرواز نمیکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر جای که دانه دید زانجا برمید
پرید بدان سوی که مرغی نپرید