غزل شمارهٔ ۳۶۹

برداشت: در شهر شما دختری زیبا وجود دارد که دل و عقل آدمیان را به تلاطم می‌اندازد.

برداشت: هر انسانی در زندگی خود بخشی از نعمت‌ها و فرصتها را از او دریافت می‌کند و هر محیط و جایی نیز به نوبه خود فصلی از رشد و زیبایی را از او به دست می‌آورد.

برداشت: در هر جایی نشانه‌ای از او وجود دارد و در هر مسیری رد پایی از او دیده می‌شود.

برداشت: هر جایی که بروی، صدای او را می‌شنوی و هر نگاهی به او، حاکی از ارزش و اعتبار اوست.

برداشت: در اینجا، دوستان و همراهان، بیایید دست به کار شویم، چرا که ما در این مکان کار مهم و بزرگی برای انجام داریم.

برداشت: دوستی ناشناس به من گفت که در این مکان، یارانی لطیف و نازک‌دل وجود دارند که در خفا هستند.

برداشت: او به گونه‌ای صحبت می‌کند که از دلش هیچ محبت و لطافتی نخواهد بود.

برداشت: او پیام‌آور و فرستاده خویش بود و شیوه گفتار او از آن پادشاهی است.

برداشت: نوح نشان‌دهنده امید و نجات است، در حالی که غرق‌شدگان نماد کسانی هستند که در معرض خطر و ناامیدی قرار دارند. روح هم به عنوان یک موجود ناپیدا و در عین حال آشکار در زندگی انسان‌ها وجود دارد.

برداشت: از این پس به دور دوستان خود نگرد چون در کنار تو شکر و شیرینی وجود دارد.

برداشت: گل‌های شیرین و خوشبو، همانند شهوت و میل و اشتیاق، در باغ وجود انسان به دور خود می‌چرخند و او را به سمت خود جذب می‌کنند.

برداشت: در اینجا وجودی شیرین و دلنشین هست، و در این مکان، ثبات و استواری به موقع و به جا احساس می‌شود.

برداشت: ای دل، آرام بگیر و فکر نکن که کسی یا چیزی محدودیتی برای تو دارد یا می‌تواند تو را به کناری براند.