آنجا که بهر سخن دل ما گردد
من میدانم که زود رسوا گردد
دربارهٔ این سروده
این بیت به احساس عمیق عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر میداند که اگر دلش به سخن بیفتد و درباره زیبایی معشوق صحبت کند، زود رسوا خواهد شد. او به یاد معشوق، هر لحظه چهرهاش در ذهنش تداعی میشود و این یادآوری به شدت بر او تأثیر میگذارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چندان بکند یاد جمال خوش تو
کر هر نفسش نقش تو پیدا گردد