رباعی شمارهٔ ۴۶۳

این شعر به اهمیت همنشینی با افرادی اشاره دارد که اخلاق و رفتار نیکو دارند. شاعر می‌گوید که نشستن با مردان خوب باعث می‌شود کدورت‌ها و دلخوری‌ها برطرف شود. همچنین تأکید می‌کند که نباید بر عیب‌های دیگران تمرکز کرد، چون خودشان به عیب‌هایشان واقف هستند و بهتر است به ویژگی‌های مثبت آنها فکر کرد.