رباعی شمارهٔ ۴۵۹

در این ابیات شاعر به جستجوی خیر و صلاح در زندگی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در طول شبانه‌روز تنها به دنبال راه‌های درست بوده است، اما حالا به اندازه‌ای تحت فشار است که نمی‌تواند آنچه را که در دل دارد، بیان کند. او نگران آینده است و حسرت یک سال دیگر را می‌خورد که شاید نتواند به هدف خود برسد.