هر درویشی که در شکست خویش است
تا ظن نبری که او خیال اندیش است
دربارهٔ این سروده
این شعر درباره درویشی است که در شکست و ناکامی خود به سر میبرد و نباید او را خیالپرداز تصور کرد. در جایی که وجود و حقیقت حقیقی ریشه دارد، فراتر از دنیا و تمامی موجودات است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آنجا که سراپردهٔ آنخوش کیش است
از کون و مکان و کل عالم پیش است