من محو خدایم و خدا آن منست
هر سوش مجوئید که در جان منست
دربارهٔ این سروده
این شعر بیان کننده عمیقترین عشق و عشق به خداست. شاعر میگوید که تمام وجودش در خدای او محو شده و خداوند در دلش جای دارد. او خود را سلطان میداند اما در عین حال میگوید که سلطان واقعی او همان خداست و هیچ کس دیگری نمیتواند به مقام او برسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سلطان منم و غلط نمایم بشما
گویم که کسی هست که سلطان منست