رباعی شمارهٔ ۴۱۱

این اشعار بیانگر آن است که بسیاری از افراد به دنبال وصال و ارتباط با معشوق هستند، اما دسترسی به چنین وصالی برای همه میسر نیست. همچنین، کسی که به آرامش و راحتی می‌رسد، همه چیز را یافته است، در حالی که آن که به رنج و سختی برخورده، اگر به وصال نرسد، همین رنج هم برایش کافی است.