رباعی شمارهٔ ۴۰۴

برداشت: ما به عشق علاقه‌مندیم، زیرا عشق همان چیزی است که جان را نجات می‌دهد. مانند خضر که در داستان‌ها جان انسان‌ها را می‌نجات داد، عشق هم مانند آب حیات است که زندگی را تازه و پرانرژی می‌کند.

برداشت: آه! چه کسی می‌تواند بدون عشق به خداوند زندگی کند؟ حیوانات چه می‌دانند که درختان و گیاهان از عشق و زیبایی چه بهره‌ای دارند؟