غزل شمارهٔ ۳۶۲

برداشت: دو چشم مانند آهوهای زیبا و جذاب او، بر من تاثیر عمیق و دلنشینی دارد، به طوری که از آن چشمانش، احساسات و عشق به مانند باران بر قلب من می‌بارد.

برداشت: ابروان کمانی و مژه هایش که مانند تیر به سویم می آیند گواهی می دهند که او در دل من فرمانروایی می‌کند

برداشت: موهای درهم او به قدری زیبا و جذاب است که بوی او برای من از هر نوع عطر و خوشبویی بهتر و دلنشین‌تر است.

برداشت: این جان در زلف‌های او گره خورده است، چون دل به زنجیر زلفش گرفتار شده است.

برداشت: نگو که شبیه آن دختر زیبا وجود دارد، چون ماه ما در زیبایی هیچ همتایی ندارد.

برداشت: اگر چه این سر، به عنوان چیزی کوچک و حقیر در برابر اوست، اما من حاضر هستم آن را به پای او بیفکنم.

برداشت: اگر به زیبایی و جذابیت چهره پادشاه فکر کنی و به آن احترام بگذاری، در واقع آن توجه و اشتیاق، نشان‌دهنده‌ی حقیقتی است که در پس آن زیبایی نهفته است.