رباعی شمارهٔ ۳۹۶

برداشت: این شعر بیانگر این است که اگرچه کسی ممکن است در ظاهر کوچک باشد، اما این موضوع از بزرگی و شایستگی او نمی‌کاهد. همچنین، نشان می‌دهد که رشد و کمال انسان‌ها از کودکی آغاز می‌شود و در این فرآیند هیچ تردیدی وجود ندارد.

برداشت: اگر پدر دربارهٔ فرزندش صحبت کند، هر فردی باهوش متوجه می‌شود که آن پدر خودش کودک نیست.