رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۸۲

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گفتار تو زر و نعلت ار زرین است

یک حبه به نزد کس نَیَرزی اینست

۲

اسبی که بهاش کم گر از زر زین است

آنرا تو برای ره نَوَرزی این است

بازگشت به سروده‌های مولانا