رباعی شمارهٔ ۳۷۷

در این ابیات شاعر اشاره به این دارد که اگر از عیب‌های دیگران شرم داریم، باید عیب‌های خود را نیز در نظر بگیریم. او با استفاده از تشبیه آینه، به این نکته می‌پردازد که باید توانایی دیدن نیک و بد خود و دیگران را داشته باشیم و این کار به شجاعت و صداقت نیاز دارد.