رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۷۳

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

بیغم بود آنکه عشق محکم بگرفت

۲

یک ذره نگر که پای در عشق بکوفت

وان ذره جهان شد که دو عالم بگرفت

بازگشت به سروده‌های مولانا