غزل شمارهٔ ۳۵۹

برداشت: دل در این وضعیت به حالتی شبیه یک دولاب یا چرخ خراب افتاده است که هرجا که می‌چرخد، آب جاری است. این نشان می‌دهد که هر سمت که می‌رود، با مشکلات و دغدغه‌ها روبه‌رو می‌شود.

برداشت: اگر تو به سمت آب می‌نگری، بدان که آب در مقابل تو به سرعت در حرکت است.

برداشت: چگونه ممکن است سایه‌ای جان بگیرد در حالی که وجودش به وجود آفتاب وابسته است؟

برداشت: اگر سایه به سمت بالا کشیده شود و دراز شود، این نشانه‌ای است که خورشید در آن لحظه پشت پرده‌ای قرار گرفته است.

برداشت: چه خورشید زیبایی! که در برابر او، این خورشید هم مانند جیوه‌ای است که از خطر در حال نگرانی و اضطراب است.

برداشت: ماه مانند جیوه است و تنها یک شب دیگر در این حالت باقی است.

برداشت: به هر سی شب، دو شب با هم هستند و دیگر شب‌ها فقط جدایی است که جدایی، عذاب و رنج به همراه دارد.

برداشت: اگرچه چهره‌ی زیبا و جوان عاشقان ممکن است غمگین و متاثر به نظر برسد، اما این بخشی از رفتار و طبیعت آن‌هاست.

برداشت: زید حتی اگر بمیرد، باز هم خندان خواهد بود، زیرا به سوی خوشبختی خندانش بازمی‌گردد.

برداشت: سکوت کن، زیرا آسیب‌های بینایی و درک همیشه ناشی از پرسش‌ها و پاسخ‌ها هستند.