گر آه کنم آه بدین قانع نیست
ور خاک شوم شاه بدین قانع نیست
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به ناامیدی و عدم کفایت تلاشهای خود اشاره میکند. او میگوید که حتی اگر آه بکشد، یا تبدیل به خاک شود یا در برابر ماه سجده کند، اینها نمیتواند او را راضی کند؛ زیرا حقیقت و زیبایی ماه (یا حقیقتی بزرگتر) فراتر از اینهاست و او به آن نمیرسد. این ابیات احساس عمیق و ناپایداری در ارتباط با مفهوم عشق یا جمال را به تصویر میکشند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ور سجده کنم چو سایه هرسو که مه است
پنهان چه کنم ماه بدین قانع نیست