رباعی شمارهٔ ۳۵۷

در این شعر، شاعر به کسی می‌گوید که بارها به او هشدار داده که مراقب باشد و با هر چیزی بازی نکند. او همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که از شدت وابستگی و دل‌بستگی این فرد به دیگران، خود او و احساساتش نادیده گرفته شده‌اند. در نهایت، شاعر می‌خواهد نشان دهد که این وضعیت فقط به ضرر خودش و عشق او منجر شده است.