غزل شمارهٔ ۳۵۷

برداشت: وقتی که آن کانی که ما را به دام می‌اندازد، در هر لحظه به ما هدیه‌ای هزار برابر می‌دهد.

برداشت: بیت اشاره دارد به اینکه کسی در تلاش است تا بر مشکلات و موانع فائق آید و به هدفی دست یابد که برایش ارزشمند و مهم است. در اینجا، شخص می‌خواهد با کمک ابزارهایی یا امکاناتی که در دست دارد، خود را به جایی برساند که شخصیت و محبوبش در آنجا قرار دارد. به بیان دیگر، او به دنبال ارتقاء و صعود به سطح بالاتری است تا بتواند به معشوقش نزدیکتر شود.

برداشت: در دنیای پنهان، چیزی وجود دارد که برای ما به مثابه گنج گرانبهاست، اما برای دیگران، خطر و آسیب به شمار می‌آید.

برداشت: به جلو ما گنجینه‌ای از نقره و طلا نیاورید، زیرا ما خود از دو میلیون و بی‌شماری از طلا و نقره برخورداریم.

برداشت: اگر این دشنام به پروانه باشد، پس بی‌تردید دو صد بار بیشتر از دست پادشاه است.