رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۴۵

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

سرسبز بود خاک که آبش یار است

خاصّه خاکی که ناطق و بیدار است

۲

این خاک ز مشاطهٔ خود بی‌خبر است

خوش بی‌خبر است از آنکه زو هشیار است

بازگشت به سروده‌های مولانا