رباعی شمارهٔ ۳۴۱

شاعر در این ابیات به وابستگی عاطفی اشاره می‌کند و می‌گوید که وقتی دل به زنجیر عشق بسته شده، سرنوشت او در دامن محبوبش نهفته است. زمانی که دست به دامن او می‌زند، محبوب به او می‌گوید که آرام باشد، اما شاعر پاسخ می‌دهد که روزگار پر از سختی و موقعیت‌های دشوار است.