روزی که مرا به نزد تو دورانست
ساقی و شراب و قدح و دورانست
دربارهٔ این سروده
این بیت شعر به بیان لحظهای خاص اشاره دارد که شاعر به محفل عاشقانهای دعوت میشود. او از وجود ساقی، شراب و مجلس دلانگیز صحبت میکند و همچنین به درک زیبایی و لطف خداوند اشاره دارد. در نهایت، او احساس میکند که جانش در این لحظه شگفتانگیز و روحانی زنده و پرمحتواست، مانند موسی که جانش در وجودش به کمال رسیده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
واندم که مرا تجلّی احسانست
جان در تن من چو موسیِ عِمرانست