رباعی شمارهٔ ۳۳۰

برداشت: دل من وقتی به خوشی و شادی نشسته بود، یاد تو را کرد و در این حال، ساقی جام را از دستش ربود و آن را به زمین انداخت و شکست.

برداشت: یک فرد دیوانه به بیرون رفت و نه در حالتی از هشیاری بود و نه در حالتی از مستی. خبرش پیچید که او دیوانه شده است.