رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۱۴

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

در مرگ، حیاتِ اهل داد و دین است

وز مرگ، روانِ پاک را تمکین است

۲

آن مرگ لقاست، نی جفا و کین است

نامرده همی میرد و مرگش این است

بازگشت به سروده‌های مولانا