رباعی شمارهٔ ۳۰۸

برداشت: در عشق، هر چند که ما قدم به قدم همدیگر را دنبال می‌کنیم، اما فقط آن قدمی ارزشمند است که به معنای واقعی از عمق احساس و عشق ناشی شده باشد.

برداشت: در محلی که هیچ چیز نیست، تو به خوبی می‌بینی که چقدر چیزهای زیادی هست. به خودت بمال دو چشمت را، چون بیشتر آنچه وجود ندارد، احساس می‌شود.