رباعی شمارهٔ ۳۰۴

در این ابیات شاعر به اهمیت رهایی از دام‌های عشق و وسوسه‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر در دل تو اراده و نیتی وجود دارد، باید از این دام‌ها عبور کنی. در نهایت، او به عمق وجودی انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در تمام عالم، فقط کسی که دل دارد می‌داند که هیچ جنبشی وجود ندارد و آرامش واقعی حاصل نمی‌شود.