رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۲

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

در خواب مهی دوش روانم دیده است

با روی و لبی که روشنایی دیده است

۲

یا بر گل ترکان شکر جوشیده است

یا بر شکرستان گل تر روئیده است

بازگشت به سروده‌های مولانا