در خواب مهی دوش روانم دیده است
با روی و لبی که روشنایی دیده است
شاعر در این شعر به زیبایی رویایی اشاره میکند که در خواب دیده است. او شکل و لبخند معشوق را توصیف میکند و آن را به گلهای خوشبو و شکر تشبیه میکند. این تصاویر نشاندهندهٔ زیبایی و شیرینی عشق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در خواب مهی دوش روانم دیده است
با روی و لبی که روشنایی دیده است
یا بر گل ترکان شکر جوشیده است
یا بر شکرستان گل تر روئیده است